Waterteunisbloem

BESCHRIJVING:

De waterteunisbloem is een plant met een gele bloem die men vooral in vochtige zones aantreft: waterpartijen, rivieren, meersen en ook kanalen.

De plant, die per ongeluk een 150-tal jaar geleden in het zuiden van Frankrijk werd ingevoerd, heeft zich sindsdien verspreid tot in het noorden van Frankrijk en zelfs tot in onze Europese buurlanden en in een aantal regio's in Engeland.

De plant vormt een dichte plantenmassa en de wortels kunnen tot 3 meter diep gaan. De plant verhindert een goede afvloeiing, remt de zuurstofvoorziening af in stilstaande ondiepe wateren, bemoeilijkt de vaart en verstoort de irrigatie en afwatering van gronden. De plant woekert ook in meersen, waar ze de plaatselijke flora terugdringt.

De plant ontwikkelt lange stengels die zich horizontaal in het water, op het water en zelfs in het slijk ontwikkelen. Er ontstaan sponsachtige wortels op de stengels onder het wateroppervlak.

De plant bloeit zeer lang, vanaf de zomer. De grote bloemen, die tot 5 cm diameter groot kunnen worden, zijn geel.

BESTRIJDINGSWIJZE:

Er worden vooral twee technieken toegepast op de waterteunisbloem te bestrijden:

- Mechanische werkzaamheden
De planten worden machinaal verwijderd (met een grijpkraan)

- Manueel uittrekken
Het komt erop aan de planten methodisch uit te trekken vanaf de waterkant of van op een schuit, waarbij men ervoor moet waken alle loten en rizomen mee uit te trekken.

In de sector van de [Franse] Flandre maritime, is de waterteunisbloem al een tiental jaren aan een opmars bezig op de Colme, en dit over een afstand van om en bij de 16 km. De plant overwoekert al 60% van het hele oppervlak, en heeft dus 19,2 hectaren ingepalmd.

Het was dan ook belangrijk om tussen te komen om overstromingen te voorkomen daar deze plant verhindert dat het water afvloeit. Bovendien was het risico van vissensterfte reëel en ook de risico's voor de volksgezondheid in de gemeenten ten gevolge van sedimentatie.

De Voies Navigables France, de gemeenten van de Colme in de kantons Bergues en de vissersvereniging "La Fraternelle” hebben dan ook samen met het Conservatoire Botanique van Bailleul actie gevoerd op het kanaal van de Colme.

De eerste actie bestond erin het kanaal chemisch te behandelen, doch men is her hierbij niet in geslaagd de plant te verdelgen. Gelet op het verbod op het gebruik van fytosanitaire middelen heeft men daarna zijn heil gezocht in andere bestrijdingsmethodes.

De VNF heeft dan besloten om mechanische toestellen te gebruiken, waaronder een schip met biezenzeis om het afval te verwijderen. Deze methode bleek echter weinig doeltreffend.

Gespreid over een periode van 10 jaar kostte deze actie ongeveer € 100.000.

Om de bestrijding efficiënter te laten verlopen werd er een uitruksloep en een opslagponton aangekocht. Zo kon in 2006 meer dan 1.500 m3 uit het kanaal van de Haute Colme worden verwijderd. Daarnaast trekt een team beambten van de gemeente Bergues elk jaar nieuwe haarden uit, die gaan woekeren in zones waar men met de uitruksloep niet kan komen.

DE RESULTATEN:

De mechanische actie heeft het mogelijk gemaakt de verdere opgang van de waterteunisbloem op het kanaal van de Haute Colme en de Colme binnen de perken te houden.

Toch blijven er nog steeds enkele haarden bestaan, goed voor 200 à 300 m².

Om verdere verspreiding te voorkomen werd er een alarmnet voor invasieve planten onder de VNF opgericht, die de planten op het waternet van de Nord Pas de Calais controleert.